Ciemne, purpurowofioletowe kwiaty ze złocistymi pręcikami rozwijają się od czerwca do września.
Polecana do sadzenia przy wszelkiego rodzaju podporach ogrodowych.
JAK WYGLĄDA: Kwiaty średniej wielkości, śr. 12–14 cm, aksamitne, ciemne, purpurowofioletowe, złożone z 6 działek o lekko pofalowanych brzegach,
srebszystofioletowych od spodu. Pręciki mają żółte pylniki. Kwitnie obficie VI–VII na zeszłorocznych pędach, a we IX mniej intensywnie
na tegorocznych. Liście trójlistkowe.
JAK ROŚNIE: Pnącze; wspina się za pomocą ogonków liściowych. Rośnie umiarkowanie silnie, osiągając 2˗3 m wys.
GDZIE POSADZIĆ: Mało wymagająca. Akceptuje dowolne stanowiska. Najlepiej rośnie na glebach żyznych, wilgotnych, próchnicznych, przepuszczalnych,
ale po użyźnieniu toleruje większość przeciętnych gleb. Odczyn gleby powinien być od obojętnego do lekko kwaśnego.
Odmiana mrozoodporna
JAK SADZIĆ I PIELĘGNOWAĆ: Roślinę należy posadzić w dole (60 x 60 x 60 cm) z żyzną ziemią i 10-centymetrową warstwą drenażu na dnie,
5˗10 cm głębiej niż rosła w pojemniku (instruktaż sadzenia). Tnie się słabo. Na przełomie II i III wystarczy usunąć martwe pędy,
a żywe można przyciąć słabo: w pierwszym roku 30 cm od ziemi nad silnymi pąkami, w drugim ˗ 70 cm,
a w następnych latach na wys. 150 cm (instruktaż cięcia). W poł. IV należy ją zasilić nawozem o spowolnionym działaniu (np. Osmocote 5˗6M).
W sezonie podlewać.
JAK STOSOWAĆ: Idealnie nadaje się do uprawy przy ogrodzeniach, ścianach, altanach, pergolach, kratach i tyczkach.
Może wspinać się po naturalnych podporach, np. niedużych drzewach, krzewach liściastych lub iglastych.
Szczególnie przydatna do uprawy w dużych pojemnikach na balkonach lub tarasach. Zdrowa i łatwa w uprawie,
polecana nawet dla początkujących ogrodników.

POCHODZENIE: Wyhodował Stefan Franczak, Polska.