Bu eserde Osmanlı’nın son döneminden dört (M. Sadık Rıfat Paşa, Mustafa
Reşid Paşa, Said Halim Paşa ve Filibeli Ahmet Hilmi), Cumhuriyet
döneminden de üç düşünür-bilgini (Erol Güngör, Cemil Meriç ve Nurettin
Topçu) tercih edilerek modernleşme bağlamında Türk düşüncesi anlaşılmaya
çalışılmıştır. Yalnızca bahsi geçen düşünürlere ve düşüncelerine
bakıldığında düşünce dünyamızın çok zengin olduğu görülecektir. Türk
düşünce tarihinde düşünürlerin kapsamlı birikimleri sosyal bilimci
yönleriyle ele alınarak modernleşmeye-Batılılaşmaya yönelik
değerlendirmeler yapılmaya çalışılmıştır. Kitapta bahsi olunan yazar ve
düşünürler, kök medeniyet geleneğinden kopmuş olmayıp bu geleneği
ciddiye alan ve bu medeniyetten beslenmek gerektiğine vurguda bulunan
Türk-İslam düşüncesine katkıda bulunmuş olan şahsiyetlerdir. Bu
şahsiyetlerin hem vazifelerinden hem de düşünür-mütefekkir sıfatlarından
dolayı yazdıkları önemlidir ve son yüz elli küsur yılı anlayıp sağlam
bir muhasebeden hareketle 21. yüzyılda hem kendimizi hem de Batı’yı
doğru anlama çabası içerisinde bulunabiliriz. Her ne kadar 19. yüzyıl ve
20. yüzyıl, Türk-İslam Düşüncesi için zayıf dönemler olarak görülüp
eleştiriye uğrasa da bilakis zengin düşünür-mütefekkir ve düşüncelerine
şahitlik yapmıştır. 19. yüzyılın sonu 20. yüzyılın başında Babanzade
Ahmet Naim, Yusuf Akçura, Ziya Gökalp, Mehmet Akif Ersoy; 1940’lı yıllar
sonrası Seyyid Ahmet Arvasi, Necip Fazıl Kısakürek, Yahya Kemal
Beyatlı, Semiha Ayverdi, Peyami Safa, Sezai Karakoç, Cahit Zarifoğlu ve
İsmet Özel gibi Türk-İslam Düşüncesine katkıda bulunan fikir adamları
ve çalışmaları da modernleşme bağlamında ele alınmalıdır. Hususiyetle
19. ve 20. yüzyıl Türk düşüncesini anlayabilirsek 21. yüzyılda siyasal,
toplumsal, kültürel ve bilimsel fikriyatımızı daha sağlam temeller
üzerine oturtabiliriz. Descartes’ın dediği gibi sağlam kayayı
bulabilirsek üzerine sağlam bir yapı (fikir-medeniyet) inşa edebiliriz